پریشان

ما انسانها ابلهانی هستیم که یک تحسین جزئی ما را شادمان می‌سازد و ارواحی هستیم که نسیمی بسیار ملایم به تنمان لباس می‌پوشاند. دنیا همانند پرده سینما، پرچین و شکن است و هنرپیشگان آن انسان‌های بیچاره‌ای هستند که همیشه در جستجوی آینه‌ای هستند تا سوالات تکراری‌شان را مدام از او بپرسند: (آینه به من بگو، راستش را یگو، گرچه میدانی تحمل شنیدن حقیقت را ندارم اما آیا هنوزم مرا دوست دارند؟ آیا هنوزم برای کارهایم ارزش قائلند؟)

دیوانه وار

کریستین بوبن